Wolność niejedno ma imię. Grzegorz Szymborski

„Wolność niejedno ma imię” to powieść historyczna młodego, debiutującego pisarza Grzegorza Szymborskiego. Książka jest literackim majstersztykiem, ukazującym losy bohaterów w niezwykle interesujący sposób. Kanwa powieści została doskonale skomponowana, łącząc wątki historyczne z fikcją. Nie będzie przesadą stwierdzenie, że historia i fikcja literacka idealnie się ze sobą przeplatają i uzupełniają, dzięki czemu powstaje bardzo prawdopodobna dla dawnych czasów opowieść. Cytując słowa prof. dr hab. Stanisława Achremczyka ""Szymborski okazuje się pasjonatem historii, podchodzi do niej emocjonalnie, co jest dużą wartością pracy. Swobodnie porusza się w realiach epoki. Pokazał talent pisarski, odwagę podejmowania trudnych tematów. Autor wraz ze swymi bohaterami, przeżywa owe czasy nadziei i rozczarowań. Praca jest debiutem pisarskim Szymborskiego. Jest ona z pogranicza literatury faktu, reportażu, eseju historycznego, a zatem warsztatowo ujawnia dodatkowe zdolności Autora. Książka porusza temat epoki XVIII wieku i prezentuje ówczesną polską rzeczywistość. Są to czasy niezbyt popularne w literaturze, wiążące się z okresem upadku państwa polskiego, I Rzeczpospolitej. Warto jednak zauważyć, że autor nie skupia się na powszechnym w tamtych czasach upadku obyczajów politycznych wśród szlachty czy słabości instytucji państwowych, ale głównym bohaterem czyni młodego żołnierza, patriotę Pawła Taszczyńskiego. To reprezentant obozu reformatorów i patriotów, którym jednakowoż nie udało się uratować państwowości polskiej. Paweł Taszczyński to oczywiście postać fikcyjna, która przeżywa swe przygody w oparciu o wydarzenia historyczne i walczy ze słabością Polski oraz silnymi wpływami zagranicznymi (głównie rosyjskimi) zmierzającymi do zniszczenia państwa. Na kartach powieści odnaleźć można postaci autentyczne jak np. ambasadora Repnina, księcia Ogińskiego czy Tadeusza Kościuszkę. Książkę czyta się z przyjemnością, szczególnie dzięki rozbudowanej warstwie przygodowej. Ta debiutancka powieść zasługuje na gromkie brawa!